326 papers
Celbiologie is de sleutel tot het begrijpen van het leven zelf, van hoe individuele cellen communiceren tot het ontstaan van complexe ziektes. Deze tak van de wetenschap duikt diep in de mechanismen die onze cellen laten leven, groeien en zich verdedigen. Op Gist.Science maken we deze complexe inzichten toegankelijk voor iedereen, zonder dat je een doctoraat nodig hebt om de essentie te vatten.
Elke nieuwe preprint die verschijnt in de celbiologie-categorie op bioRxiv, wordt door ons team zorgvuldig verwerkt. Wij bieden voor elk artikel zowel een heldere, begrijpelijke samenvatting voor de breedte publiek als een gedetailleerde technische analyse voor experts. Zo blijft de wetenschap transparant en toegankelijk, ongeacht je achtergrond.
Hieronder vind je de meest recente publicaties in dit dynamische vakgebied, direct vanuit bioRxiv en met onze unieke samenvattingen.
Dit artikel presenteert een geometrisch model dat de celkern identificeert als een fundamentele fysieke beperking die fagocytose beperkt, en levert gesloten uitdrukkingen om te kwantificeren hoe de kerngeometrie een bottleneck creëert die onafhankelijk is van grootte en kromming bij gefrustreerde fagocytose.
Dit artikel presenteert geavanceerde workflows voor fluorescentie-gestuurde cryo-FIB-milling die gebruikmaken van verschillende targetstrategieën voor objecten van verschillende grootte om registratiefouten te overwinnen en de routinematige, hoogprecieze opname van zowel grote als kleine celstructuren voor cryo-elektronentomografie mogelijk te maken.
Deze studie toont aan dat, hoewel een korte ex vivo-cultuur van *Plasmodium vivax* betrouwbare globale transcriptieprofielen behoudt en late asexuele stadia verrijkt, deze een klonale bottleneck introduceert die specifieke haplotypen selectief filtreert, waardoor expliciete modellering van de ontwikkelingscompositie en infectiecomplexiteit noodzakelijk is bij het interpreteren van transcriptomische data.
Deze studie vestigt een xeno-vrij, serum-vrij kweekprotocol voor de isolatie, expansie en zuivering van primaire menselijke speekselstam-/progenitorcellen, waarbij hun stabiliteit, epitheliale zuiverheid en lage senescentie worden aangetoond als een levensvatbaar platform voor toekomstige GMP-conforme autologe regeneratieve therapieën voor hyposalivatie.
Deze studie identificeert een posterior niet-centrosomaal microtubulus-organiserend centrum (ncMTOC) in Drosophila-oöcyten, gedefinieerd door de spectraplakin Short Stop en Patronin, dat een acentrosomaal microtubulusnetwerk organiseert dat essentieel is voor het genereren van duwkrachten die de kerncentrering handhaven voorafgaand aan asymmetrische migratie.
Deze studie toont aan dat fysiologische niveaus van 3-hydroxykynurenine specifieke, concentratie-afhankelijke veranderingen induceren in de morfologie en functie van neuronale mitochondriën, wat suggereert dat subtiele veranderingen in het metabolisme van het kynureninepad kunnen bijdragen aan vroege mitochondriale disfunctie bij neurodegeneratieve aandoeningen.
Deze studie toont aan dat bij de polymorfe schimmel *A. pullulans*, die een celgroottebereik van 100-voud vertoont, de organellen-samenstelling wordt beïnvloed door de celgrootte, aangezien mitochondriën en ER proportioneel schalen met het volume, terwijl vacuolen en peroxisomen dit niet doen.
Het lipide-overdrachtproteïne ORP3 reguleert de niveaus van PI4P en PI(4,5)P2 aan het plasmamembraan tijdens de mitose door PI4P via VAPA-gemedieerde rekrutering van het membraan naar het ER over te dragen, een proces dat essentieel is voor de juiste spoelgeometrie, cytokinese en het voorkomen van genetische instabiliteit.
De studie toont aan dat epitheelrek de aPKC-activiteit verlaagt om de apicale accumulatie van zijn laag-affiene substraat Yurt te triggeren, wat een contractiel pad activeert om de grootte van het apicale domein homeostatisch te reguleren.
Deze studie toont aan dat de ISWI-chromatine-remodeller via zijn Snf2h- en Snf2l-subunits essentieel is voor overgangen in celschikking in spier- en vetweefsel door de rekrutering van het cBAF-complex en CTCF naar bindingsplaatsen van lijn-bepalende transcriptiefactoren te bemiddelen, een proces dat cruciaal is voor de de novo-organisatie van chromatine tijdens differentiatie.